Baele, Bart

crox 70, Schilderkunst Hedendaags Belgisch: "Bart Baele toont pretentieloze landschapjes, fris als een schaap in de wei." (DD, Het Volk, Schilderkunst).

crox 84, oktober 1998.

crox 110, Basics #1. PB (recensie in een regionale krant, oktober 1998): "SCHILDEREN IS VOOR MIJ EEN ZOEKTOCHT. "Als ik het allemaal zou weten, zou ik niet meer schilderen," zegt Bart Baele. "Schilderen is voor mij een zoektocht, al weet ik niet precies naar wat." De jonge kunstenaar stelt tot 25 oktober recentere werken tentoon in Croxhapox, een fraaie tentoonstellingsruimte in de Aannemersstraat in Sint-Amandsberg.
Bart Baele woonde jarenlang in Wetteren, en ontpopte zich daar tot bekend figuur en performer, iemand die er niet om verlegen zit om een hele toog te animeren. Dat beeld van guitige grapjas contrasteert fel met de bloedernstige kunstenaar Bart Baele.
"Misschien is het één een compensatie voor het andere," zegt hij. "Ik ben zeer ernstig met mijn werk bezig, en wil ook au sérieux genomen worden als kunstenaar. Schilderen is voor mij een zeer intensieve, dagelijkse bezigheid. Dat lijken de mensen soms te vergeten." GONTRODE Dat zijn nieuwe stek in Gontrode, waar hij sinds enkele maanden woont, inspirerend werkt, is overduidelijk. Baele schildert vooral wat hijin zijn directe omgeving waarneemt: zijn huisje in Gontrode, zijn tuin, en natuurtaferelen in de buurt. "In Gontrode vond ik een zeer geschikte plek om te schilderen; er is in mijn onmiddellijke buurt heel veel te zien, en er heerst bovendien een opvallende stilte. Dat is belangrijk voor mij."
Toch is het werk van de kunstenaar niet louter figuratief. "Ik vind mijn werk vrij moeilijk te plaatsen," zegt hij zelf. "Het figuratieve is de vertrekbasis, maar er zit ook veel abstractie in de schilderijen." Misschien is dat meteen ook één van de redenen waarom de werken van Baele boeien, intrigeren, en een tikkeltje mysterie in zich dragen. De werken variëren ook in stijl, hoewel de kunstenaar zelf het daar niet mee eens is: "Dit is allemaal mezelf."
BIDON De schilderijen aarden alvast bijzonder goed in de ruimte van Croxhapox. Het groen en de natuurtaferelen die in de schilderijen nadrukkelijk aanwezig zijn, krijgen via de erker, die uitziet op de binnentuin, een natuurlijk vervolg.
Van wielermanie is bij Bart Baele geen sprake meer. Nochtans was het thema wielrennen op de tentoonstelling van amper enkele maanden geleden, nog zeer nadrukkelijk aanwezig in zijn werk. Baele was overigens mede-oprichter van de Wetterse wielertoeristenclub Bidon. "Een toffe groep halve gasten die graag fietsen," zo omschreef hij de club ooit. Maar die periode lijkt definitief afgesloten. Baele heeft dat zelfs symbolisch op doek gezet: een wielrenner, van wie alleen nog de rug is te zien tegen de achtergrond van een donker landschap, rijdt als het ware het schilderij af. Het werk was in oorsprong bestemd voor de tentoonstelling, maar is er uiteindelijk niet in geïntegreerd. Ook dat maakt Bart Baele interessant om te volgen: het is niet te voorspellen hoe de volgende tentoonstelling er zal uitzien."