Herr Seele
crox 10
, november 1990: Bijna 10 jaar Cowboy
Henk. De tentoonstelling is een hit, enkele honderden belangenstellenden
bezoeken de croxruimte. crox 22, oktober 1994: Zelfportretten. Herr Seele neemt
ook deel aan crox 70, november-december 1997 (het groepsproject Schilderkunst
Hedendaags Belgisch). Danny Dobbelaere (Het Volk, 16 november 1994): "HET
MILDE NARCISME VAN HERR SEELE. Gent/Sint-Amandsberg. -Dat striptekenaar en houterig
humorist Herr Seele ook een rasechte kunstschilder is, zal voor velen een verrassing
zijn. In de ruimten van Croxhapox loopt nu een kleinschalige tentoonstelling
met een overzicht van het oeuvre van grootmeester (of beter: kleinmeester) Seele.
Zo kan je hem gerust typeren, want Herr Seele schildert met een geweldige precisie,
zoals de Vlaamse primitieven. Techniek en vakmanschap gaan hier hand in hand.
# ( ) een serene tentoonstelling met werk van Herr Seele. # Herr Seele (1959),
die dus eigenlijk Peter van Heirseele heet, toont hier werk van 1973 tot 1994.
Als snaak van veertien schilderde hij een mooi groepsportret in de traditie
van de groten. Het talent van Herr Seele komt pas tot uiting in het zelfportret
uit 1977, toen hij studeerde aan de Academie van Gent. Met tempera op paneel
schildert hij zichzelf als een prins der kunsten. Het smalle, verticale gelaat
herinnert aan de sereniteit van de Vlaamse primitieven of het meedogenloze realisme
van Gustave Van De Woestijne. Herr Seele heeft een voorkeur voor zichzelf. Dat
milde narcisme leidt tot markante beelden, haarfijne portretten die je raken
tot op het bot. Zo is er het grote zelfportret uit 1980: glad, perfect, uitdagend,
volkomen uit de tijd, radicaal dus. #De laatste jaren werkt Herr Seele ook als
illustrator (Standaard Magazine). Hier kan je enkele originelen bewonderen,
zoals het kritische zelfportret Beknopte etiquette voor de zapper. Of hij nu
met acryl, tempera of olieverf schildert, steeds getuigt Herr Seele van een
groot vakmanschap. Superbe techniek is ook een onderdeel van zijn eigenlijke
beroep: pianostemmer. Het trillen van de materie lijkt voor hem primordiaal
in een verder aftakelende, nivellerende wereld. Hij voelt zich daarin kiplekker
als een redelijke hansworst." >Metro