landschap

crox 11: Daniël Libens, Cahiers panoramiques. Crox 51 (Open Deuren): Teresa De Smet (locatie 67), Louis Februtte (locatie 77), Vincent De Roder (locatie 92). crox 70 (Schilderkunst Hedendaags Belgisch): Bart Baele, Johan Boutelegier, Karel Dierickx. crox 77: Dianna Frid. crox 78: Frederik Cornelis, Anja Hellebaut. crox 84: Bart Baele. crox 87: Zjuul Devens. crox 96: Philippe Vandenberg. crox 99: Marc Coene. crox 110 (Basics #1): Karel Dierickx, Jos Van Meerssche, Pieter Vermeersch, Dirk Zoete. crox 113: Jan Willem Verherbrugge. crox 116: Jos Van Meerssche.>wandeling

Fotografie, het medium bij uitstek om zich aan landschap te wagen. Anja Hellebaut (1998/2005), Frederik Cornelis (1998), Jan Willem Verherbrugge (2004), Marc Coene (1999/2004), Els Soetaert (2005)./ Bij Jos Van Meerssche (2004/2005) in schier eindeloze variaties met dikke klodders verf op doek uitgesmeerde interpretaties van een bepaald aantal landschappen. (de eindeloze herhaling van het landschap)/ De fotografie van Maria Degrève (2005): emotionele landschappen./ Het parklandschap, een van de thema’s die Pieter De Gand (2003/2004/2006) te berde brengt. Zie >crox-card NR.23 en crox-card NR.24. Minitieuze techniciteit, verwant aan de manier van werken van Johan De Wilde (1999/2003/2005/2006). Ook hier in kaart gebrachte landschappen, gereduceerd en gedeeltelijk weggevlakt onder en door een rigoureuze herhaling van het met >potlood gekonterfeite rasterpatroon./ Het werk van Carole >Vanderlinden (2004) suggereert landschappen. De afgebeelde figuren bevinden zich in een leeg territorium./ Bij Philippe Vandenberg (1996/1999/2003/2005) het territorium van de louteringsberg. Het landschap is er verwikkeld in een titanisch gevecht, maakt deel uit van die strijd, de ene keer als strijdtoneel, een andere keer als loutering, grensgebied, territoriale katharsis./ De landschappen in het werk van Michaël Borremans (1991/1995/1998/2003/2005) zijn podia. Ze worden gedomineerd door merkwaardige rituelen. Door de rituele gebarentaal van de te berde gebrachte betrokkenen muteert het landschap in een werkplaats van gedachten. ‘I observe the thought, the act of thinking, because I am not thinking. Because I am not thinking and because I’m always thinking are one and the same.’ (>werkversie Zwirner-catalogus 2006)/